Bir gece yarısıydı kendimi attım sokağa
içimdeki karanlık gibiydi her yer
benden tek farkı sokakların
onu aydınlatan sokak lambalarıydı.
aklım karışık yürüyordum caddelerde
bir köprü üzerine geldim
baktım o yüksekliğe.
havanın hafif esintisiyle
bir mektup bana doğru sürükleniyordu
meraklı gözlerle aldım elime ve
okumaya başladım. şöyle yazıyordu:::
-Ben sana defalarca mektup yazdım
-hiç biri sana ulaşmadı
-seni nekadar sevdiğimi anlatmaya
-çalışsamda birtürlü anlatamadım
-ve bu sana yazdığım son mektup
-ölüm mektubu biliyorumki buda sana
-ulaşmayacak ve sen benim seni
-sevdiğimi yine bilmeyeceksin elveda,
Yazıyordu , içim titredi ve buz gibi oldum acaba bu ölüm mektubu benimmiydi.....?

Oy Ver :